Gözlerinden dem vuruyorum sonbahara, iri ela gözlerinden. Hüznü gözbebeklerine hapsetmiş olan. Beni bir tek bu mevsim dinledi. En iyi o anladı. Bütün umutsuzluklarıma, hayal kırıklıklarıma şahit olan bu mevsimde terk ettin beni. Bütün ağaçlar gidişinle, yapraklarından bu mevsimde soyundu. Sen gittin diye kim bilir kaç kişiyi yazar, kaç mecnunu şair yaptı bu mevsim. Herkes sonbahara yüklendi, bütün duyguların katili sandığından. Ve sonbahar dile geldi: Siz bende terk ettiniz sevadalarınızı, yaşamışlıklarınızı, yaşamamışlıklarınızı, geç kalmışlıklarınızı. Siz omuzlarıma kaldıramayacağım yükler yüklediniz ve sonra beni suçladınız yanlış mecralarda kol gezen tutkularınız yüzünden.